logopedia

ĆWICZENIA ODDECHOWE

Ćwiczenia oddechowe – na czym polegają?

Ćwiczenia oddechowe, to najprościej mówiąc serie wdechów i wydechów wykonywane wg ustalonego wzoru oddechowego i w zaleconej pozycji ciała. Istotą jest świadomość oddechu.

Niezwykle ważny jest wspomniany wzór oddechowy, na który składa się z kilku elementów:

  • częstotliwość oddechów – ilość oddechów przypadających na 1 minutę;
  • tempo – odstępy między kolejnymi oddechami;
  • stosunek wdechu do wydechu – proporcje czasowe poświęcone na wdech;
  • ewentualne zatrzymanie na wdechu, wydech, ewentualne zatrzymanie na wydechu;
  • tor oddechu – ruchy klatki piersiowej w czasie wdechu;
  • zaangażowanie (możliwe) pomocniczych mięśni oddechowych – np. włączenie mięśni brzucha w proces oddychania;
  • rodzaj oddechu – oddychanie przez nos lub usta.

Dodatkowo, niektóre ćwiczenia oddechowe wymuszają określoną pozycję ciała.

Można je połączyć z elementami rytmiki, czyli w danym momencie cyklu wykonywać rytmiczne ruchy rąk i/lub nóg. W ramach ćwiczeń oddechowych stosowane są również specjalne elastyczne taśmy, które wiąże się wokół klatki piersiowej w celu zwiększenia oporu.

Ćwiczenia domowe

Mamo , tato pobaw się ze mną

Proste zabawy logopedyczne powinny być codziennością każdego dziecka. Poniżej przedstawiam przykłady ćwiczeń, które wspierają rozwój mowy dziecka i stanowią profilaktykę logopedyczną. Są wśród nich:

•    ćwiczenia oddechowe
•    ćwiczenia artykulacyjne
•    ćwiczenia słuchowe
•    ćwiczenia motoryczne 

 

Ćwiczenia oddechowe – kształtowanie prawidłowych nawyków oddechowych

Ćwiczenia oddechowe są ważne, zwłaszcza gdy dziecko nawykowo oddycha przez usta. By uaktywnić również nos, najlepiej proponować maluchowi zabawy w wąchanie, wciąganie powietrza nosem i wydmuchiwanie go ustami. Na kolejnym etapie dziecko uczy się pobierać powietrze równocześnie i nosem, i ustami – to naturalny wdech w toku mowy

Propozycje zabaw logopedycznych – ćwiczenia oddechowe

  1. Dmuchanie na różne lekkie przedmioty, które można przesuwać, np. kolorowe piórka lub kroplę wody na stoliku.
  2. Zdmuchiwanie płomienia świeczki lub dmuchawców.
  3. Naśladowanie chrapania.
  4. Wprawianie oddechem w ruch wiatraczka.
  5. Przenoszenie przy użyciu słomki małych elementów, np. papierowych listków na rysunek drzewa.

Ćwiczenia artykulacyjne – przygotowanie do prawidłowej wymowy

Usprawnianie pracy mięśni artykulacyjnych, czyli języka, warg i podniebienia, wpływa na sposób wymowy głosek. Proste ćwiczenia, zwane “gimnastyką języka”, aktywizują aparat mowy, tak aby przy wymowie konkretnych głosek dzieci w prawidłowy sposób układały język lub wargi, np. przy głoskach t, d, l, n, s, z, c, dz szeroki język unosi się do wałka dziąsłowego za górnymi siekaczami i nie wysuwa się pomiędzy zęby, a przy głoskach p, b, m obie wargi stykają się ze sobą. Zaproponowane ćwiczenia można wykonywać przed lusterkiem, aby dziecko miało możliwość kontrolowania ruchów wzrokiem.

Propozycje zabaw logopedycznych – ćwiczenia artykulacyjne

  1. Wysuwanie języka i poruszanie nim.
  2. Zlizywanie z warg i podniebienia masła orzechowego, miodu lub kremu czekoladowego.
  3. Unoszenie płaskiego języka do podniebienia.
  4. Liczenie językiem zębów.
  5. Sięganie językiem do tylnych zębów górnych.
  6. Przejeżdżanie językiem po dziąsłach i zębach przy zamkniętej buzi.
  7. Wysyłanie buziaków i cmokanie.
  8. Nadymanie policzków i pokazywanie, jak powoli uchodzi powietrze z balona
  9. Przesadne ziewanie.
  10. Puszczanie baniek mydlanych.
  11. Picie wody przez słomkę lub robienie burzy w szklance wody przy użyciu słomki.
  12. Gryzienie twardych pokarmów (np. surowej marchewki), jedzenie łyżką oraz picie z kubka.

Ćwiczenia słuchowe – rozwijanie słuchu fonematycznego

To, jak dziecko słyszy, jest niezwykle istotne. Nie chodzi tu jedynie o słuch fizyczny. To, że dziecko słyszy, gdy mówisz do niego szeptem, nie oznacza, że jego mózg różnicuje zbliżone do siebie dźwięki mowy. 2 W ćwiczeniach słuchowych chodzi bowiem o rozwój umiejętności rozróżniania najmniejszych dźwięków mowy (fonemów) – słuch fonematyczny (fonemowy).

Dzięki słuchowi fonematycznemu (fonemowemu) dziecko potrafi rozróżniać podobne głoski, np. p-b, sz-s, co przekłada się na umiejętność rozróżniania podobnych wyrazów, np. pąk – bąk, kasa – kasza, a także analizy i syntezy głoskowej, czyli wyodrębniania dźwięków ważnych dla zrozumienia wypowiedzi. Zaburzenia słuchu fonematycznego powodują trudności w rozumieniu i wykonywaniu poleceń, zapamiętywaniu i powtarzaniu dłuższych zdań, wierszyków czy piosenek, a także utrudniają nabywanie umiejętności czytania i pisania ze słuchu.

  1. Rozłożenie przed dzieckiem przedmiotów lub kart z realistycznymi zdjęciami obiektów oraz poproszenie go, by podało ten przedmiot lub tę kartę, którego nazwa została wypowiedziana. Ze starszymi dziećmi można trenować dzielenie wyrazów na sylaby, np. dziecko wskazuje parasol i mówi: pa-ra-sol.
  2. Odgadywanie dźwięków, które wydają różne przedmioty (np. pralka, odkurzacz, instrument muzyczny, radio) na podstawie nagrań z wydawanymi przez nie odgłosami. Podpowiedź mogą stanowić karty z ilustracjami tych obiektów.
  3. Podawanie sobie piłki z wymówieniem sylaby – osoba, która łapie, musi dodać kolejną sylabę, tak aby powstał sensowny wyraz, np. ka-sa, o-czy, ko-tek.
  4. Zabawy w domino głoskowe, czyli wymyślanie wyrazu na głoskę, na którą skończył się poprzedni wyraz.
  5. Szukanie rymów oraz wymyślanie jak najwięcej wyrazów zaczynających się lub kończących na daną głoskę.

Miłej zabawy.

 

BUŹKA PRACUJE

Zabawa logopedyczna

 

Dmuchanie to bardzo popularne, świetne ćwiczenie narządów artykulacyjnych. W dobie powszechnych wad wymowy warto zaopatrzyć się w kolorową pomoc logopedyczną, która zachęci dziecko do codziennych ćwiczeń aparatu mowy. Wykonanie takiej zabawki jest niezwykle proste i szybkie, z pewnością wszystkie potrzebne materiały znajdą się w wielu domach.

 

Etap 1

Wycinamy z papieru kolorowego prostokątny kawałek, którym okleimy rolkę po papierze toaletowym. Używamy do tego taśmy dwustronnej.

Etap 2

Wycinamy kolorowe paski bibuły gładkiej (wszystkie kolory tęczy) i przyklejamy je kolejno wzdłuż rolki (dwie warstwy).

Etap 3

Przyklejamy watę (chmurki) na rolce przy pomocy taśmy dwustronnej: większą chmurkę na końcu rolki, dwie mniejsze po bokach. Wycinamy kształt słoneczka, rysujemy na nim oczka i buźkę. Przyklejamy między chmurkami.

Zabawa gotowa! Zadaniem dziecka jest dmuchanie w otwór rolki tak, żeby tęczowe paseczki poruszały się niczym na wietrze.

POZNAJEMY LITERY

Rysowanie na piasku – nauka alfabetu

DRODZY RODZICE

Uczenie się alfabetu lub cyferek może w końcu znudzić naszą pociechę. Na szczęście zawsze znajdzie się jakiś sposób, aby zachęcić ją do tego, aby zawsze z zaciekawieniem powracała do tej nauki. Tym razem na ratunek przyjdzie nam… piasek! ?

 

W końcu zawsze, gdy jesteśmy na plaży, możemy zauważyć, jak nasze dzieci z wielką ekscytacją rysują na piasku. Tak będzie i tym razem! Wystarczy przygotować odpowiednie plansze, na których będą cyferki lub alfabet i możemy zacząć odtwarzać je na piasku. Jest to świetna technika zarówno dla przedszkolaków jak i młodszych dzieci. A przy okazji zabawa ta będzie rozwijała małą motorykę dziecka!

Etap 1

Zaczynamy od wykonania pudełka, w którym będzie znajdował się nasz piasek lub ziarenka kaszy. Sięgamy po sztywną kartkę z bloku technicznego i ołówkiem oraz linijką wyznaczamy boki, które będziemy zginać do góry. U mnie ich wysokość wyniosła 3 cm.

Etap 2

Abyśmy mogli zgiąć boki, musimy przyciąć papier w odpowiednich miejscach. W rogach kartki, gdzie narysowane wcześniej linie wyznaczyły nam kwadraty, nacinamy nożyczkami tylko jeden bok (jedną linię), tak jak zostało to przedstawione na zdjęciu. Czynność powtarzamy przy wszystkich rogach. Dzięki temu stworzymy zakładki, którymi skleimy ze sobą wszystkie boki.

Etap 3

Boki zginamy i sklejamy ze sobą zaginając odstające zakładki do środka.

Etap 4

Do naszego pudełka możemy już wsypać piasek lub inne drobne ziarenka. Ja użyłam piasku kwarcowego, ale równie dobrze może to być kasza jaglana. Pamiętajcie, aby warstwa nie była zbyt gruba, inaczej trudno będzie nam tworzyć na niej szlaczki.

Etap 5

Z kolorowego bloku wycinamy plansze i czarnym mazakiem rysujemy kształty, które chcielibyśmy, aby nasze dziecko ćwiczyło poprzez rysowanie. Mogą to być cyfry, alfabet lub kształty obiektów. 

Etap 6

Nasze piaskowe pudełko jest w zasadzie gotowe i można już z niego korzystać! Dla chętnych przygotowałam jednak wersję rozszerzoną, która jeszcze bardziej ułatwi nam korzystanie z nowej edukacyjnej zabawki!

Po wykonaniu kroku nr 3, czyli sklejeniu kartki w taki sposób, aby powstało pudełko, przystępujemy do stworzenia wewnętrznej kieszonki, której zadaniem będzie trzymanie planszy z rysunkami. W tym celu wystarczy wyciąć kawałek paska o długości takiej, jaką ma dno pudełka plus parę centymetrów na zakładki. Wysokość wynosi tyle samo ile boki pudełka, czyli 3 cm.

Etap 7

Zakładki od paska zginamy i przyklejamy jak najbliżej boku pudełka, gdzie będziemy chcieli umieszczać plansze.

Etap 8

Tym razem plansze wycięłam z bloku technicznego, aby się nie zaginały. Tak samo, jak przy kroku 5, rysujemy różne kształty czarnym mazakiem i nasze plansze gotowe.

Teraz wystarczy tylko włożyć je do kieszonki i zacząć naukę połączoną z zabawą! ?

BAJKI LOGOPEDYCZNE

Bajki, które równocześnie usprawniają aparat aktykulacyjny, szczególnie język i wargi.

Rodzice czytają bajkę, a dziecko wykonuje polecenia w nawiasach (wytłuszczonym drukiem). Ćwiczenia można wykonywać przed lusterkiem.

 

„Porządki”

To jest myszka i jej domek. Gdy tylko zaświeciło słońce, myszka wyszła przed domek (wysuwanie języka jak najdalej na brodę), rozejrzała się dookoła (zataczanie kółka językiem), spojrzała w prawo, a potem w lewo (język dotyka prawego i lewego kącika ust). Postanowiła wrócić do domu i zrobić w nim porządki. Najpierw umyła sufit (język dotyka podniebienia), potem zamiatała podłogę, (język wykonuje ruchy na dnie jamy ustnej), wytarła kurze z mebli (język myje wewnętrzną stronę zębów), umyła okna, najpierw jedno (wypychamy językiem policzek), potem umyła drugie. Na koniec wyciągnęła odkurzacz i odkurzyła dywanik (język zwija się w rurkę). Ponieważ odkurzacz nie wyczyścił dokładnie dywanika, myszka wzięła trzepaczkę i wytrzepała dywanik (mlaskanie językiem). Teraz myszka postanowiła coś zjeść. Nałożyła na miseczkę (język układamy w miseczkę) tik- taka i odpoczęła po ciężkiej pracy.

 

„Osiołek”

Na polanie bardzo smacznie spał sobie osiołek (chrapanie). Gdy nastał ranek, osiołek się zbudził, bardzo szeroko otworzył swoją buzię i ziewał (ziewamy). Nagle poczuł się głodny. Nabrał więc sporo trawy do pyska (otwieranie i zamykanie ust) i dokładnie zaczął ją żuć (żucie). Po swoim śniadaniu osiołek oblizuje ząbki, żeby były czyste – każdy ząbek po kolei (przesuwamy językiem po zębach). Jedno źdźbło przykleiło się do podniebienia, trzeba je koniecznie oderwać (przesuwamy językiem po podniebieniu). Osiołek po swoim jedzeniu biega po polance (kląskanie), a ruchy te naśladuje język – raz w górę (język do nosa), raz w dół (język na brodę, buzia szeroko otwarta). Zmęczony osiołek podchodzi do strumyka i pije wodę (język zwinięty w rurkę). Przed nocnym spaniem osiołek dokładnie myje każdy ząbek (język przesuwamy po wewnętrznej i po zewnętrznej ścianie zębów) oraz policzki (językiem przesuwamy po wewnętrznej stronie policzków).

Zagadki logopedyczne

 Zagadki nie tylko dla Agatki

  • Łatwą zagadkę dziś mamy, kim jest mama mamy? (babcia)
  • Czerwony kubraczek, czerwona czapeczka, przez las do babci idzie panieneczka. (Czerwony kapturek)
  • Wszyscy do mnie zaglądają, co o wygląd schludny dbają. (lusterko)
  • Śnieżną buzię ma i siedmiu krasnali zna. (Królewna Śnieżka)
  • Choć ma rogi i nogi nie ruszy z podłogi. (stół)
  • Choć posiada pancerz, wcale nie wojuje. Choć ma cztery nogi wolno spaceruje. (żółw)
  • Kiedy w nim kipi woda, gwiżdże jak lokomotywa? (czajnik)
  • Dobre ma zwyczaje ludziom mleko daje. (krowa)
  • Skacze w parku po drzewach, żaden orzech nie jest dla niej trudny do zgryzienia. (wiewiórka)
  • W lecie jest krótka a długa w zimie. Jak jej na imię. (noc)
  • Mrugają, mrugają, choć oczek nie mają. Widać je na niebie, gdy czas spać na ciebie. (gwiazdy)
  • To raz utyje, to znowu schudnie. Gdy noc przychodzi świeci nam cudnie. (księżyc)

„Przygody Języczka-Wędrowniczka”

Opowiadamy bajkę, w czasie, której dzieci wykonują określone ruchy warg, języka, ćwiczenia oddechowe:

 Pewnego dnia Języczek-Wędrowniczek postanowił pojechać na wycieczkę.- Ale zanim pojadę muszę posprzątać mieszkanie – pomyślał.Jak pomyślał tak zrobił. Na początek wymył sufit mieszkania (staranne oblizywanie czubkiem języka podniebienia), podłogę (dokładne oblizy­wanie dna jamy ustnej), jedną ścianę (oblizywanie językiem wewnętrz­nej strony policzków), drugą ścianę (te same ruchy co poprzednio), póź­niej okna (oblizywanie każdego ząbka po kolei), a na końcu umył drzwi (oblizywanie warg ruchem okrężnym)

– Teraz już mogę pojechać na wycieczkę – pomyślał Języczek.

Wsiadł na swego konia i pojechał do zaczarowanego lasu (uderzanie czub­kiem języka o wałek dziąsłowy – naśladowanie odgłosów jazdy kon­nej).

W lesie języczek zatrzymał konia (wymawianie głosek prrr) i rozejrzał się dookoła. Popatrzył na niebo (wysuwanie języka z jamy ustnej i kiero­wanie go w stronę nosa), na polanę (wysuwanie języka na brodę), w jed­ną stronę (kierowanie języka w stronę kącika ust) i w drugą stronę (dru­gi kącik ust). Gdy już wszystko obejrzał, przeszedł las w jedną stronę (ru­chy języka po podniebieniu – od dziąseł do gardła), w drugą stronę (prze­suwanie języka od gardła do dziąseł) i przedarł się przez gęste krzaki i drzewa (język przeciska się przez zaciśnięte zęby).

Nagle zobaczył dziwnych mieszkańców zaczarowanego lasu, którzy przy­szli się z nim przywitać:

– Parskaczy (wykonujemy motorek wargami),

– Wargaczy (rytmiczne uderzanie palcami w zaciśnięte usta),

– Szuwarki (wkładamy palec między wargi i poruszamy nim rytmicz­nie),

– Indian – dużych (bardzo głośne naśladowanie odgłosu Indian) i ma­lutkich (cich naśladowanie odgłosu Indian).

Języczek przywitał się ze wszystkimi (wykonujemy całuski wargami) i za­czął się z nimi wesoło bawić w berka i chowanego.

Po pewnym czasie zmęczeni przyjaciele zaczęli nadsłuchiwać, co dzieje się w lesie. Usłyszeli szelest liści (sz, sz, sz), szum wiatru (w, w, w), głos kukułki (ku – ku – ku), rechot żab (kum – kum – kum), stukot dzięcioła (puk – puk – puk) i pluskot rybek w wodzie (plum – plum – plum).

Nagle wszyscy zobaczyli ciemne chmury, które zbierały się nad lasem. Ję­zyczek i jego przyjaciele postanowili je rozdmuchać, aby nie dopuścić do nadchodzącej burzy (wykonywanie mocnych wydechów) i udało się: – chmury zostały rozdmuchane. 

Powoli zapadał wieczór i Języczek musiał wracać do swojego domu. Ale najpierw muszę nazbierać malin i jagód – pomyślał (dzieci przy po­mocy rurek robią wdech i zbierają papierowe maliny i jagody do ko­szyka). Gdy nazbierał cały koszyk, pożegnał się z nowymi przyjaciółmi (cmoka­nie wargami), wsiadł na konia i przyjechał do domu, gdzie od razu zasnął śniąc o nowych przygodach.

28.05.20-ĆWICZENIA JĘZYKA , ĆWICZENIA WARG,   PROPOZYCJE LOGOPEDYCZNYCH ĆWICZEŃ SŁUCHOWYCH

ĆWICZENIA JĘZYKA 

  1. Wysuwanie i chowanie języka – zabawa ,, Myszka wygląda z norki’’
  2. Przesuwanie języka w stronę prawego – lewego kącika ust – zabawa ,,Wahadełko’’
  3. Dotykanie czubkiem języka dolnej – górnej wargi – zabawa ,, Skoki wiewióreczki’’
  4. Wypychanie językiem policzków i dotykanie policzka paluszkiem – zabawy logopedyczne ,, Kulka w buzi’’ , ,,Kto mocniejszy- paluszek czy kulka’’
  5. Szorowanie językiem przez lekko zwarte ząbki – zabawa logopedyczna ,,Języczek przeciska się przez bramę’’
  6. Lekkie nagryzanie czubka języka – zabawa logopedyczna,, Mały piesek gryzie’’
  7. Ssanie języka – zabawa ,, Smaczny cukierek’’

 

  1. Szerokie otwieranie i zamykanie buzi – zabawa ,, Głodne ptaszki’’
  2. Cmokanie – zabawa ,, Całuski’’
  3. Wysuwanie zaokrąglonych warg do przodu – zabawa ,, Prosiaczek’’
  4. Szeroki uśmiech przy zamkniętych ustach, dzióbek – zabawa ,, Uśmiech do małego ptaszka’’
  5. Utrzymywanie miedzy wargami ołówka, drewnianej szpatułki – zabawa ,,Piesek trzyma patyk’’
  6. Utrzymywanie między ząbkami drewnianej szpatułki – zabawa ,, Piesku, oddaj patyk.’’
  7. Lekkie nagryzanie drewnianej szpatułki ( trzymamy szpatułkę po bokach,  w poziomie, nagryzamy jednocześnie ząbkami od góry i od dołu – zabawa      ,,Piesek gryzie patyk.’’
  8. Przesadne wymawianie samogłosek a, o, u, e, i, y, ą , ę – zabawa ,, Echo w lesie’
  9. Robienie minek do lusterka – zabawa ,, Minka wesoła, smutna, groźna/ zła’’-(szeroki uśmiech, wargi w podkówkę, zaciskanie warg)

ĆWICZENIA ODDECHOWE

  1. Rozdmuchiwanie na tacce preparowanego ryżu, skrawków papieru – zabawa ,, Wiatr.’’      
  1. Dmuchanie przez rurkę do kubka , miski z wodą, z różnym natężeniem- zabawy ,, Gotująca się woda ‘’, ,, Mały strumyczek, duży potok’’
  2. Chłodzenie ,, gorącej zupy’’- wdech noskiem, wydech buzią
  3. Chuchanie na ,, zimne rączki’- wdech noskiem, wydech- chuchanie buzią
  4. Zdmuchiwanie  z dłoni piórek – zabawa ,, Piórka kurki’’- oddechy j.w.

      

  PROPOZYCJE LOGOPEDYCZNYCH ĆWICZEŃ SŁUCHOWYCH

  1. Zabawa ,, Czyj to głos’’ – rozpoznawanie głosów zwierząt, pojazdów, zjawisk przyrodniczych z taśmy CD, oraz naśladowanie dźwięków.
  2. Zabawa ,, Różne dźwięki’’ – dzieci gromadzą różne przedmioty i sprawdzają, jakie wydają dzwięki, gdy się w nie stuka, pociera, drapie, toczy, uderza o podłogę. Potem korzystamy z parawanu lub zasłonki i demonstrujemy różne dzwięki, które dzieci starają się rozpoznać. ( np. kartki papieru, woreczki foliowe, pudełka, klocki ,syczący balon ,przybory kuchenne, instrumenty perkusyjne, itp.
  3. Zabawa ,,Co się ukryło. ‘’- Chowamy np. budzik, minutnik, telefon z włączoną muzyczką. Dziecko, kierując się słuchem, stara się odnaleźć przedmiot.
  4. Zabawa ,, Czyj to głos’’ – rozpoznawanie z zakrytymi oczkami głosów kolegów, pań w przedszkolu, osób z najbliższego otoczenia w domu. Możemy starać się modyfikować zabawę, poprzez np. mówienie szeptem, śpiewnie, zmieniając barwę, wysokość głosu.
  5. Zabawa ,, Jaka to melodia’’ – rozpoznawanie melodii, tytułów znanych dziecku piosenek. Możemy dzieciom śpiewać, nucić, włączać fragmenty samej linii melodycznej na płytach CD.
  6. Zabawa,, Powtórz, co usłyszałeś’’ – mówimy do dzieci szeptem , przez papierową tubę, np. po papierze do pieczenia ciasta, folii spożywczej : pojedyncze słowa, proste zdania, złożone z 2-3 słów/ zdania złożone, przysłowia, zagadki ( dzieci starsze ) Dzieci młodsze odtwarzają dzwięki, budują z np. z klocków, patyczków proste 2-3 elementowe schematy ( Ola idzie- 2 klocki), dzieci starsze, oprócz powyższych propozycji mogą rysować kreski pionowe, poziome, oznaczające długość wyrazu- ilość sylab, układać w ten sposób klocki, np. ( Ola idzie do szkoły)  I I I I lub — — – –. W późniejszym etapie można wzbogacić zapis o fonetyczny zapis głoski- literkę, od której rozpoczyna się dany wyraz lub cyfrę określającą liczbę sylab, głosek w wyrazie, słów w zdaniu.
  7. Naśladowanie ilości, rytmu i tempa, np. demonstracja uderzeń ręką w kolano, blat stołu, tupniecie nogą. Dziecko powtarza prosty układ rytmiczny.
  8. Wypowiadanie na przemian z dzieckiem słów rozpoczynających się tą samą głoską lub tworzenie ciągów wyrazowych tak, aby ostatnia głoska jednego wyrazu była pierwszą kolejnego- dzieci starsze, o dobrze rozwiniętym słuchu fonemowym.

                                                                                                      

                                                                                            

27.05.20 -Wierszyki i piosenki

Głodny ślimak

Pod jesionem ślimak śpi.
O czym głodny ślimak śni?
O cieście z wiśniami?
O plackach z czereśniami?
O kanapkach? O śledziku?
O świeżutkim naleśniku?
Nie! O pysznych lodach śmietankowych!

Guziki

Kazia ma pudełko.
Pełno w nim guzików.
Czerwone, zielone,
Jest ich tam bez liku.
Po co te guziki?
Pyta Kazię mama.
Będę lalkom je przyszywać
Do ubranek sama.

Zięby w zimie

Zimą ziębom źle.

Ziąb oziębia je.

Zimna woda, zimny lód

chłodzi zięby dziób.

Koźlę

Grymasiło koźlę- i to źle i to źle!

Woda jest za mokra

słonko za gorące.

Za zielona trawa

rośnie tam na łące.

Aż się koza rozzłościła,

koźlę w kącie postawiła.

Dzielne dzięcioły

Dziobało dziobem dziuplę

dziesięć dzielnych dzięciołów.

Gdy dziuplę wydziobały

To na łów poleciały.

Bociany

Przyleciały już bociany.

Każdy jest zapracowany.

Gniazdo trzeba by naprawiać!

Nie ma co się zastanawiać

i na łąkę czas się wybrać.

Trudno się do tego przybrać.

Śledź

Rzecz cała się działa w zimową niedzielę.

On mnie ciągle śledzi – zagadnął ktoś makrelę…

Lecz skończył rozmowę,

czasu miał niewiele

bo wyśledził go smakosz

i zjadł wraz z sałatką.

Od tego czasu uczeni się biedzą,

jak nazywa się ryba, którą wszyscy śledzą?

Pływające cekiny w słoiku – zabawka sensoryczna

Dzisiaj zapraszam Was mali i duzi do lśniącej zabawy w wodzie. Kolory w wodzie odbijające światło słoneczne i tworzące ich piękne odbicia na zewnątrz, małe elementy poruszające się jakby w zwolnionym tempie… tak, to pływające cekiny! Zanurzmy się i my w naszą wyobraźnię i stwórzmy naszą własną cekinową bajkę ☺

pływające cekiny

Czego będziemy potrzebowali:

  • słoik z nakrętką
  • mała figurka, która zmieści się do słoika
  • drobne cekiny
  • brokat lub puder brokatowy (opcjonalnie)
  • woda przegotowana lub destylowana
  • gliceryna
  • klej wodoodporny typu silikon
  • spray w dowolnym kolorze

 

kolorowe cekiny

 

Krok 1

Jeśli już wszystko mamy to zaczynamy! Na początku zabierzemy się za nakrętkę. Ponieważ trudno było mi znaleźć czystą nakrętkę bez żadnych napisów czy logo (choć można też taką specjalnie kupić), postanowiłam wyciągnąć z szuflady srebrny spray i użyć go jako kamuflażu ☺ Oczywiście można ją pomalować również farbą i pędzlem, łatwiej wtedy użyć więcej kolorów. Jednak ja postawiłam na szybkość, jednolitość i błysk ☺

 

domowe ozdoby z cekinów

 

Krok 2

Kiedy już zakrętka wyschnie, możemy przejść do kolejnego kroku. Wybieramy figurkę, którą zanurzymy w wodzie. Wielkość powinna odpowiadać temu jak szeroki i długi jest nasz słoik. Na wewnętrzną stronę nakrętki nakładamy trochę kleju po czym przyklejamy figurkę. Ważne jest to, żeby klej dobrze ją trzymał, aby przy potrząsaniu słoikiem ta nie odpadła. Pamiętajmy o tym, żeby wybierać klej wodoodporny! Inaczej będzie się rozpuszczał i niestety zmętni nam wodę. A tego nie chcemy. Następnie musimy poczekać zanim klej wyschnie.

Klej brokatowy, klej kolorowy – niezbędnik małego dziecka

 

klej brokatowy

 

Krok 3

W międzyczasie możemy przygotować wodę. Ważne jest, aby ta była co najmniej przegotowana. Najlepiej jednak wybrać destylowaną. Dzięki temu nasze cekiny będą lepiej poruszały się w wodzie, a i samej wody nie trzeba będzie zmieniać po jakimś czasie, jak w przypadku zwykłej z kranu.

 

słoik z cekinami

 

Wlewamy ją do słoika prawie do samego końca po czym dodajemy parę kropel gliceryny. Dzięki niej cekiny nie będą tak szybko opadały na dno. Tylko – uwaga! – żeby nie przesadzić z ilością, bo inaczej cekiny mogą się posklejać ze sobą. Najlepiej zacząć od 1 kropli i w zależności od wielkości słoika dodawać dopóki nie uznamy, że cekiny zachowują się w cieczy idealnie. W moim przypadku wystarczyła jedna kropla. Cekiny możemy dodać wedle uznania – więcej lub mniej. A może jeszcze inne dodatki, typu brokat lub puder brokatowy!

 

piękna dekoracja z cekinami

 

Krok 4

Woda i cekiny gotowe? Klej spajający figurkę z nakrętką już wysechł? No to wystarczy połączyć je ze sobą, zakręcić i gotowe;) Jeśli przy obracaniu słoika wycieka nam woda jest na to bardzo prosty sposób. Górę słoika posmaruj silikonem po czym zakręć zakrętkę i poczekaj aż klej wyschnie.

 

słoik z pływająćymi cekinami ozdoba